EXPERIMENTOS XEADOS

Experimentos xeados.

Durante este inverno, unha ola de frío azotou algunhas cidades do norte de Estados Unidos. As temperaturas chegaron a alcanzar os -41º en cidades de Illinois como Chicago. Nesta temporada de frío algúns internautas atrevíanse a realizar experimentos no exterior.

Algúns experimentos son:

-Facer pompas de xabón para observar como se conxelan en poucos segundos.

-Mollar unha camiseta para ver como  crece o xeo sobre a superficie de algodón.

 


                                     

 

 

 

 

Publicado en clima | Etiquetado | Deixa un comentario

A MAIOR ONDA REXISTRADA EN ESPAÑA

A costa noroeste española é constantemente batida por «colosos» que veñen atravesando o Atlántico Norte dende Groenlandia. O espectáculo é grandioso.

Entre Groenlandia e a costa noroeste española non hai absolutamente nada que se interpoña ás olas que dende esos parajes chegan a nosos acantilados. Ao longo de toda esa viaxe, estas ondulacions mariñas van acumulando unha enerxía colosal que chocan contra as costas de Galicia, Asturias e Santander.

Alguns portos teñen colocado ao longo de toda a costa española un complexo sistema de boias para medir o tamaño do oleaxe que alcanza o territorio nacional. Nestas boias, explican fontes de Portos do Estado,  mídese, entre outros parámetros, a Altura Máxima (Hmax), aunque non todas as boias transmiten o tiempo neste dato.

Olas rompendo en 2011 contra o faro da illa de Mouro, na bocana do porto de Santander

Publicado en Océanos, Olas | Etiquetado , | Deixa un comentario

POR QUE O AUGA DO MAR É SALGADA?

O sal do océano procede das rochas que se atopan sobre a terra. Así é como se orixina: 

A choiva que cae sobre a terra contén dióxido de carbono disolto que se atopa no aire. Isto causa que a auga de choiva sexa un pouco máis aceda debido ao ácido carbónico (o cal fórmase da mestura do dióxido de carbono e a auga). A choiva ao caer erosiona as rochas, o ácido disólvese sobre estas e posteriormente convértese en ións. Estes ións deposítanse nos arroios e ríos chegando finalmente aos océanos. Moitos dos ións disoltos son aproveitados polos organismos que viven nos océanos e son removidos do auga. Outros destes iones permanecen por longos períodos de tempo causando que as concentracións váianse incrementando co tempo.


Publicado en Océanos | Etiquetado | Deixa un comentario

As ondas de Nazaré

Cada ano o surfeiro Garrett Macnamara mira no seu ordenador para saber o mellor momento para ir ata un lugar de Portugal chamado Nazaré. Isto débese a que en Nazaré prodúcense unhas ondas de gran tamaño. Estas ondas nacen a uns 230km da costa portuguesa e a 5000m Baixo o nivel do mar. En novembro do ano 2013, Garret superou o seu record de onda cabalgada. Esta onda que superou a súa anterior marca tiña unha altura de 30 metros.  Estas ondas da costa de Portugal son moi perigosas xa que un só erro nun día de treboada como os pasados días de nadal, e poderías ter unha masa de auga de 30 metros sobre ti.


 

Publicado en Océanos, Olas | Etiquetado , | Deixa un comentario

O cambio climatico.


  • Este video, dirixido cara os nenos máis pequenos, explícalles de forma divertida, a importancia da atmósfera para a vida na Terra así como os conceptos de efecto invernadoiro e cambio climático para que aprendan a contribuir a que a mundo  sexa  mais limpo e evitar todos xuntos o cambio climatico e as súas consecuencias.


 

 

Publicado en É certo que cambia o clima? | Etiquetado , , | Deixa un comentario

¿Cuánto tarda en formarse un suelo?

La formación de un suelo es un proceso muy lento que requiere miles y hasta millones de años y como eso supera con mucho a la vida humana, resulta imposible hacer afirmaciones categóricas acerca de las diversas etapas de su desarrollo.

Los cambios periódicos en el clima y la vegetación introducen otra complicación, que a menudo desvía las rutas de la formación del suelo en una u otra dirección.

 

No todos los suelos se han estado desarrollando durante el mismo periodo de tiempo, la mayoría iniciaron su evolución en varios momentos de los últimos 100 millones de años, aunque su desarrollo ha estado condicionado por los diferentes periodos geológicos que han tenido lugar durante este tiempo.


Los suelos jóvenes, de menos de 10.000-15.000 años, que corresponde aproximadamente al Holoceno, se han formado en unas condiciones del medio, en concreto del clima, muy semejantes a las actuales. Se denominan suelos de ciclo corto, monocíclicos o monogénicos, o simplemente suelos actuales. Por el contrario, a medida que un suelo es más viejo, mayor es la posibilidad de que su evolución se haya visto afectada por los cambios climáticos que han tenido lugar a lo largo del Cuaternario.


La capa edáfica puede empezar a desarrollarse en condiciones muy favorables, entendiendo por ello clima húmedo y materiales volcánicos, en menos de 100 años. Sin embargo, sobre calizas duras y clima templado-frío, 1 cm de suelo tardaría en formarse alrededor de 5.000 años.

Un horizonte superficial (Ah húmico), tarda entre 1 y 1.000 años.

Un horizonte de alteración (Bw cámbico) más de 1.000 años.

Un Vertisol, suelo que tiene más de un 30% de arcillas hinchables (esmectitas) en todos los horizontes, tardaría entre 3.000 y 18.000 años

Un Ultisol, suelo de climas templados y húmedos, con horizonte argílico y baja saturación en bases, tardaría más de 1.000.000 de años.

Por último un Oxisol, suelo rojo compuesto de cuarzo, caolinita, óxidos de hierro y aluminio, con pequeñísimas proporciones de materia orgánica, tardaría en formarse entre 1 y 2 millones de años.


De cualquier forma, se puede resumir que si las condiciones son favorables, el material original puede transformarse en un suelo “inmaduro” en un periodo de tiempo relativamente corto, menos de 1.000 años. Esta etapa se caracterizaría por la acumulación de materia orgánica en la superficie y por la escasa alteración.

Publicado en O Solo | Etiquetado | Deixa un comentario

O cambio climático tamén afecta a España!

 

Pensas que España tamén sufrirá os efectos do cambio climático? Segundo os expertos, o noso país será un dos máis afectados. As principais consecuencias serán:

– A desertificación.

– O desxeo dos glaciares pirenaicos.

– O aumento das inundacións.

– Perda de superficie costeira polo aumento do nivel do mar.

A solución pasa por unha “Dieta Enerxética” facendo un uso máis eficiente e responsable da enerxía.


Publicado en Cambio climático nos ecosistemas terrestres | Etiquetado , | Deixa un comentario

A solución a un modelo enerxético non sustentable é a enerxía creativa!

Denomínase enerxía renovable á enerxía que se obtén de fontes naturais virtualmente inagotables, xa sexa pola inmensa cantidade de enerxía que conteñen, ou porque son capaces de rexenerarse por medios naturais.

Entre as enerxías renovables cóntanse a hidroeléctrica, eólica, solar, xeotérmica, maremotriz, a biomasa e os biocombustibles.

Pero ningunha delas será a solución se non cambiamos o actual modelo enerxético facendo un uso máis responsable da enerxía.


Publicado en Enerxía sustentable | Etiquetado , | Deixa un comentario

O cambio climático. Unha verdade incómoda.

Unha Verdade Incómoda (An Inconvenient Truth) é un documental presentado polo ex Vicepresidente dos Estados Unidos, Al Gore, sobre os efectos do quecemento global xerado pola actividade humana sobre o planeta Terra.

Pola autoría deste documental, Al Gore obtivo o Premio Nobel da Paz en outubro de 2007, premio que comparte co Grupo Intergubernamental de Expertos sobre o Cambio Climático (IPCC) de Nacións Unidas.

A base da argumentación da o Gore é que o quecemento global é real e producido pola actividade do home durante moitos anos. Esta argumentación está sostida por investigacións actuais. Malia iso, esta afirmación é hoxe posta en dúbida polo denominado Climategate.


Publicado en Cambio climático nos ecosistemas terrestres, É certo que cambia o clima? | Etiquetado | Deixa un comentario

Terraformación, a búsqueda da solución fora do noso planeta.

Que pasa se non somos capaces de frear o cambio climático? Existen alternativas para que sobreviva a especie humana?

Algúns científicos están a empezar a falar da Terraformación. O término terraformación apareceu por primeira vez nun conto de ciencia ficción de Jack Williamson, titulado Órbita de colisión e publicado na revista Astounding Science Fiction en xullo de 1942. Os científicos adoptárono posteriormente para propósitos máis académicos, aínda que moitas das propostas científicas para a terraformación de Marte teñen moito de ciencia ficción.

Que é a Terraformación?. Consiste nun proceso de enxeñería planetaria, dirixido a mellorar a capacidade dun planeta estéril para soster vida.

É posible a terraformación? Utilizando modelos climáticos a resposta pode ser que si. Coa tecnoloxía actual, poderíase transformar o clima de Marte, facéndoo capaz de soportar a vida.  Unha terraformación total (lograr un planeta totalmente habitable para humanos e outros animais) é unha meta moi distante, pero non imposible.

Por que Marte?. Moitas das principais propiedades de Marte son bastante similares ás da Terra. En ambos planetas a duración dos días son unhas 24 horas, unha consideración moi importante para as plantas, as cales están adaptadas á fotosíntesis cando brilla o sol.

As maiores dificultades:

– Marte tamén ten estacións, aínda que máis longas que as terrestres, pero as plantas poderían adaptarse a esas diferenzas

– A gravidade marciana é un terzo da terrestre. É descoñecido si a vida podería adaptarse a unha gravidade reducida.

– A súa atmosfera de dióxido de carbono é demasiado delgada como para sustentar vida.

Publicado en Do Big Bang ao problema ecolóxico | Etiquetado | Deixa un comentario